Smary do zastosowań w niskich temperaturach

Źródło: Groeneveld

 

Mechanizmy używane w zakładach przemysłowych wymagają stosowania odpowiednich środków smarowych. Bywa, że przekładnie i łożyska pracują w warunkach specyficznych, na przykład w niskich lub bardzo niskich temperaturach. W takiej sytuacji konieczne jest dobranie produktów smarowych, które zostały zaprojektowane specjalnie do takich warunków pracy, między innymi do urządzeń pracujących w chłodniach lub na mrozie.

 

Zastosowanie smaru plastycznego w węzłach tarcia narażonych na bardzo niskie temperatury, wymaga od środka smarowego spełnienia wyższych wymogów eksploatacyjnych. W przeciwnym wypadku produkt w danej aplikacji po prostu się nie sprawdzi, co odbije się negatywnie na kondycji mechanizmu, a tym samym na efektywności procesów przemysłowych odbywających się w zakładzie.

 

Smary niskotemperatorowe – co je wyróżnia?

Przede wszystkim warto zastanowić się co wchodzi w skład smarów. Są to: olej bazowy (mineralny lub syntetyczny), zagęszczacz oraz pakiet dodatków uszlachetniających. Podstawową różnicą pomiędzy środkami smarowymi dedykowanymi do zastosowań w bardzo niskich temperaturach a smarami o typowym zakresie temperatury pracy (–30÷120°C), jest charakter i formuła bazy olejowej. Biorąc pod uwagę, że jest ona głównym składnikiem smaru (70–95%), nic dziwnego, że decyduje o przeznaczeniu danego środka. Produkty niskotemperaturowe wytwarzane są z syntetycznych olejów bazowych – PAO (polialfaolefiny) lub estrów, które charakteryzują się bardzo niską temperaturą płynięcia oraz bardzo dobrą reologią. Oznacza to, iż wzrost ich lepkości przy obniżaniu temperatury jest niższy niż w przypadku olejów mineralnych i ma to przełożenie na konsystencję smaru. Olej syntetyczny ulega poza tym łatwiejszej biodegradacji.

Oprócz smarów do zastosowań w bardzo niskich temperaturach, można wyróżnić produkty do użytku w niskich temperaturach (od –35°C), które mogą być wytwarzane na bazie oleju mineralnego. Wybierając odpowiedni smar warto zwrócić uwagę na oznaczenie zgodne z klasyfikacją wg normy ISO 6743/9 lub normy DIN 51825, gdyż jest tam zawarta informacja o minimalnej temperaturze pracy. Zgodnie z klasyfikacją wg ISO 6743/9: ISO-L-XCFB-2 – symbol na pogrubionej pozycji określa minimalną temperaturę pracy: A (0°C), B (–20°C), C (–30°C), D (–40 °C), E (poniżej –40°C). Z kolei zgodnie z klasyfikacją wg DIN 51825: KP PG 00 N-30 tzw. dodatkowy indeks na końcu określa minimalną temperaturę pracy.

Zanim przedsiębiorstwo zdecyduje się na środek smarowy, warto zastanowić się dokładnie z jakimi warunkami będzie miał do czynienia. Bywa, że szczególnie ważne jest to, aby smar posiadał konsystencję półpłynną albo charakteryzował się wyjątkowo wysoką wodoodpornością czy stabilnością utleniania. A na jakie środki należy postawić, żeby nie stwardniały zbyt mocno, kiedy będą narażone na działanie niskich temperatur?

 

Autor: Sabina Frysztacka

Więcej poniżej lub w PDF (link do pobrania):

 

GM 2019_3_12_15_Smary
Authors
Tagi

Related posts

Góra
English