Regeneracja i wyważanie wałów

Korygowanie rozkładu masy
Wyważanie jest procesem korygowania rozkładu masy, polegającym na dodaniu lub odjęciu na promieniu korekcji takiej masy korekcyjnej, dla której suma sił odśrodkowych, a więc suma niewyważeń jest równa zeru. Dzięki temu niewyważenie jest zrównoważone niewyważeniem. Należy podkreślić, że korekcję masy wykonuje się zazwyczaj na tej średnicy, która pokrywa się z kierunkiem niewyważenia. Masa usunięta w miejscu określonym kątem niewyważenia nazywana jest ujemną masą korekcyjną. Natomiast o dodatniej masie korekcyjnej mówimy wówczas, gdy w miejscu położonym pod kątem 180° dodajemy masę równoważącą.
W przypadku gdy niemożliwa jest korekcja niewyważenia przy pomocy jednej masy korekcyjnej, wówczas wektor niewyważenia rozkłada się na dwa kierunki, w wyniku czego powstają dwie składowe niewyważenia, które równoważy się dodatnimi lub ujemnymi masami korekcyjnymi.
W praktyce stosuje się wyważanie jednopłaszczyznowe za pomocą metody amplitudowej bądź amplitudowo-fazowej, oraz wyważanie dwu- lub wielopłaszczyznowe, dokonywane przy użyciu metoda amplitudowo-fazowych. Wyważanie przeprowadza się też tzw. metodą „na gumach” (metoda rezonansowa realizowana na wyważarce). Warto dodać, że wyważanie jednopłaszczyznowe może być stosowane wówczas, gdy odległość między płaszczyznami korekcji (prostopadłe do osi wału wirnika płaszczyzny, w których dokonuje się korekty niewyważenia) jest mniejsza od 1/3 odległości między łożyskami.
Ogólnie można powiedzieć, że wyważanie statyczne polega na takim rozmieszczeniu mas zespołu wirującego, aby ich środek ciężkości znajdował się na osi obrotu. W przypadku wyważania dynamicznego dąży się do takiego rozmieszczenia mas zespołu wirującego, aby ich główna oś bezwładności pokrywała się z osią obrotu.

 

Autor: Marta Gajewska

 

Artykuł pochodzi z czasopisma Główny Mechanik nr 4/2016

 

Authors
Tagi
Góra
English