Klasyfikacja środków smarnych

Srodki smarne_m

Źródło: Wikimedia

 

Po wejściu Polski do strefy kapitalizmu pojawiło się w naszym kraju wiele nowoczesnych technologii. Dotyczy to także środków smarnych. Niegdysiejszy Towot lub popularny smar ŁT4 zastąpiły środki smarne z wyrafinowanymi domieszkami, a „oliwa maszynowa” to dziś gama olejów budowana często w oparciu o nanotechnologię. Jak zatem poruszać się w coraz to większej liczbie różnorodnych środków smarnych?

 

Środki smarowe znajdują zastosowanie w wielu miejscach w zakładzie przemysłowym. Służą nie tylko do smarowania łożysk i przekładni. Dlatego producenci oferują pełną gamę produktów wytwarzanych pod kątem określonych zastosowań – zarówno jeśli chodzi o miejsce pracy, jak i warunki środowiskowe. Ma to niebagatelne znaczenie dla niezawodności, długości czasu pracy podzespołów, a także wpływa na zużycie energii (służącej przede wszystkim do zasilania maszyn wirujących). Warto zatem wiedzieć, jakie środki smarowe zastosować w konkretnej aplikacji. Ułatwi to późniejszy dobór i poruszanie się po katalogach produktów.

 

Podstawowe podziały środków smarnych

Środki smarne można klasyfikować według różnych kryteriów. Najprostszym i jednocześnie najbardziej naturalnym jest podział związany ze sposobem ich produkcji. Można więc wyróżnić smary i oleje mineralne, syntetyczne oraz półsyntetyczne. O zaletach i wadach tak sklasyfikowanych środków smarnych możecie Państwo przeczytać w dyskusji na ten temat zamieszczonej w niniejszym dodatku.

Kolejnym kryterium może być przeznaczenie środków smarnych, praca w określonej temperaturze, lepkość, zawartość domieszek, itp. W zasadzie nie ma jednolitej i jedynej klasyfikacji – takie próby były i są czynione, ale na razie nie powstał jeden dokument opisujący i klasyfikujący smary i oleje. Być może przyczyną jest szybki postęp technologiczny i trudne do przewidzenia nowe produkty, które będą wprowadzane na rynek w niedalekiej przyszłości.

Próby klasyfikacji podejmowały przede wszystkim organizacje amerykańskie takie jak ASTM (American Society for Testing and Materials), SAE (Society of Automotive Engineers), API (American Petroleum Institute), NLGI (National Lubricating Grease Institute) oraz DIN (Deutsches Institut für Normung), a rezultaty działań tych organizacji ujednoliciła częściowo Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO – International Organization for Standardization) w formie normy ISO 8681 obejmującej produkty naftowe i pokrewne. Uszczegółowieniem tej normy jest klasyfikacja jakościowa przemysłowych środków smarnych zawarta w normie ISO 6743.

I tak norma ISO 8681 dzieli produkty naftowe na 5 klas według zastosowania, przedstawionych w tabeli 1.

 

Tabela 1. Ogólna klasyfikacja przetworów naftowych i produktów pokrewnych. Definicja klas wg ISO 8681 (PN-91/C-96200)

 

Klasa Określenie klasy
F Paliwa (Fuels)
S Rozpuszczalniki i surowce dla przemysłu chemicznego (Solvents)
L Środki smarne, oleje przemysłowe i produkty pokrewne (Lubricants)
W Woski (Waxes)
B Asfalty (Bitumen)

Źródło: Total

 

Środki smarne dla przemysłu mieszczą się w klasie L. Tę klasę podzielono na grupy według zastosowania. Stworzono w ten sposób 18 grup środków smarnych różniących się pewnymi własnościami, charakterystycznymi właśnie dla specyficznych aplikacji. Zestawiono je w tabeli 2

 

Authors

Related posts

Góra
English